من نه حزبیم نه سیاسی ولی این واقعا دیگه نامردی دیگه شورشو در آوردن این حکومت
روز شنبه مورخ 18/8/87 بیش از بیست و چند نفر مسلح با عبور از نگهبانی وارد دانشگاه شدند و ضمن یورش به سمت سالن فوتسال دبیرستان دانشگاه ،به ضرب و شتم دانشجویانی که مشغول تفریح بودند پرداختند.
در این حادثه دو تن از دانشجویان به شدت زخمی شدند که یکی از آنها بعد از 3 روز و پس از چند عمل از بیمارستان مرخص شد.
در پی این حادثه و در ساعاتی پس از آن دانشجویان با اجتماع جلوی خوابگاه ها خواستار پاسخگویی دکتر اکبری رئیس دانشگاه شدند.
ساعتی بعد دکتر اکبری در جمع دانشجویان حاضر شد.اما نه تنها جوابهایی قانع کننده نداد بلکه تصریح کرد که تعدادی از دانشجویان قصد سوء استفاده از جو را دارند و حتمآ با آنها برخورد انضباطی خواهد شد.
به هر حال ایشان طبق معمول و با استفاده از فنون سیاست بدون اینکه پاسخی داده باشد قضیه رو پیچوند و تجمع بدون نتیجه پایان یافت.
هنوز این قضیه از یاد دانشجوها نرفته بود که قضیه ی دوم اتفاق افتاد:
4 یا 6 نفر غیر دانشجو به راحتی از نگهبانی عبور کرده و وارد دانشگاه شدند و قصد باجگیری از یکی از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد رشته ی ریاضی را داشتند و چون این دانشجو (یاسر) از باج دادن به آنها خودداری کرد آنها با چاقو و چماق به او حمله کرده و او را به شدت با 5 یا 6 ضربه ی چاقو مجروح کرده و ضربه ی چماق باعث شد که یاسر به کما رود و به مدت 5 روز در بخش مراقبت های ویژه و ICU و CCU بستری باشد.
دانشجویان خشمگین در کمتر از یک ساعت از بروز حادثه در محل قبلی جمع شدند و این بار خواستار این شدند که قضیه مثل دفعه ی قبل ماست مالی نشود.لذا به طرف مسجد روانه شدند تا از سیستم صوتی آن استفاده کنند.
در راه شعارهایی با عناوین"مسئول بی کفایت استعفا ستعفا"،"مسئول بی کفایت اخراج باید گردد"،"دانشجو اتحاد اتحاد"،"دانشجو ملحق شو ملحق شو" و سرود "یار دبستانی من..." را سر دادند.
وقتی به مسجد رسیدند،با تشکیل شورایی 25 نفره خواستار حضور رئیس دانشگاه و مسئولین مربوطه و ادای توضیح و استعفا شدند.اما اکثر اعضای هیئت رئیسه ی دانشگاه در جلسه ی وزارت علوم در تهران بودند و تنها مسئولی که حاضر شد،جناب دکتر شهرکی معاون آموزشی دانشگاه بود.
پس از آن اعضای شورای تجمع کنندگان با تشکیل جلسه 7 بند تصویب کرد و با صدور بیانیه ای اعلام کرد که خواستار رسیدگی به این 7 بند از خواسته های به حق دانشجویان و تصویب آنها توسط هیئت رئیسه و نماینده ی آن دکتر شهرکی است.
مهمترین این خواسته ها بند های 3،5و7 بود که به شرح زیر می باشند:
1-استعفای آقایان شمس نجفی دبیر کمیته ی انضباطی و کوچکزایی رئیس نگهبانان به دلیل بی کفایتی و انجام کارهای خلافقانون و شرع(بند 3)
2- عدم برخورد انضباطی و آموزشی با دانشجویان و اعضای شورای تجمع کنندگان(بند 5)
3-به بهانه ی ایجاد امنیت فضای امنیتی در دانشگاه ایجاد نشود(بند 6)
آقای دکتر شهرکی تقریبآ همه ی بندها را پذیرفت اما گفت که بند 3 در حوزه ی اختیاراتش نیست.
دانشجو ها که تعدادشان به 2000 نفر می رسید،با پیشنهاد شورا تصمیم گرفتند که شب را به خوابگاه های خود بروند و صبح دوباره بیایند تا با حضور دکتر اکبری رئیس دانشگاه همه ی خواسته های خود را بگیرند.
دانشجویان ساعت حدود 2 شب رفته و ساعت 9 صبح دوباره جمع شدند و منتظر دکتر اکبری شدند.
دکتر اکبری ساعت 12 به زاهدان رسید اما به دلایلی مبهم(شاید بی احترامی به دانشجویان)ساعت 14 به جمع دانشجویان آمدند و در طی جلسه ی 4 ساعته با حدود 3000 دانشجو و با تکرار حرف های همیشگی(خدمت ها یش به دانشگاه و یاد آوری فضای سبز دانشگاه و برگزاری کنفرانس های بین المللی)باز هم سعی در ماست مالی قضیه داشت.اما شورا با زیرکی این اجازه را نداد و دکتر اکبری وقتی دید که نمی تواند قضیه را ماست مالی کند،بی نتیجه و با رد کردن تمامی 7 بند جلسه را ترک کرد.
اما دانشجویان صحبه را ترک نکرده و تجمع خود را ادامه دادند.دانشجویان با سر دادن شعارها و سرود یاردبستانی به پایبندی خود بر 7 بند تصریح کردند.در پایان قرار شد تا شورا فردا صبح ساعت 10 با دکتر اکبری در دفترش تشکیل جلسه دهد و مذاکره کرده و تا 7 بند را تایید نکردند عقب ننشینند.با پیشنهاد شورا و در حالی که تعداد زیادی از دانشجویان اصرار بر اینکه شب بمانند را داشتند،دانشجویان شب به خوابگاه هایشان رفتند و قرار شد تا فردا صبح ساعت 9 جمع شوند تا شورا ساعت 10 به مذاکره برود و دانشجویان منتظر نتیجه ی جلسه باشند.
5 نفر از اعضای شورا پس از حدود 6 ساعت مذاکره با دکتر اکبری تقریبآ ناکام آمده بودند،اما از روز اول تجمع تا کنون 3 روز گذشته بود و این فرصت مناسبی بود برای رابطین کمیته تا اعضای شورا را بترسانند که همین کار را نیز انجام دادند و بیشتر اعضای شورا با تهدید و تطمیع خود را فروختند و باعث شدند که دانشجویان که این شورا را انتخاب کرده بودند،مجبور بشوند تا به حرف آنها گوش کنند و در حالی که به خواسته های خود نرسیدند تجمع را به این امید که به خواسته های خود رسیدند رها کنند.
اما در نهایت طوماری با بیش از 1200 امضاء و حدود 120 شکایت شخصی بر ضد آقایان نجفی و کوچکزایی تنظیم شد که دانشجویان به امید بر کنار شدن این دو نفر این کار را کردند بی خبر از آنجا که بیشتر اعضای این شورا(به غیر از حدود 8 نفر)خود فروخته اند و فقط می خواهند تجمع را تعطیل کنند.
در نهایت قرار شد که دانشجویان از 4 شنبه تا 2 شنبه وقت بدهند تا این 2 نفر اخراج شوند